Home » Post Item » Sintomas sa sakit sa kasing-kasing
Sintomas sa sakit sa kasing-kasing
September 28, 2008
KUN makamatikod kana og panakit sa imong dughan, dili na mawala og kalit na lang nga maglisod ka sa pagginhawa, panahon na kini nga motawag ka’g hinabang.
Kini nga sintomas posible nga timailhan sa atake sa kasing-kasing o ang gikahadlukan nga cardiac arrest.
Og ang paghulat pa aron nga sutaon ang sintomas posible nga mohatag og kaalot sa imong kinabuhi.
“The unfortunate fact is that we have become very good at treating heart disease once you have reached medical care. But, the majority of people who die, die before they reach medical care,” ni Dr. Joon Sup Lee, clinical director sa Cardiovascular Institute sa University of Pittsburgh Medical Center.
Sa Estados Unidos, gibana-banaan nga 330,000 ka mga Amerikano ang mamatay matag tuig tungod sa suliran og sakit sa kasing-kasing sa dili pa sila madala sa balay tambalanan, sigun sa American Heart Association.
Sa cardiac arrest, ang kasing-kasing aktuwal nga mo-undang sa pagpitik, sagad kini mahitabo human ang paspas nga pagpitik niini o irregular heartbeats.
Sa heart attack, ang pag-agi sa dugo mabara pag-agi niya sa kasing-aksing. Ginaguba ang muscle sa kasing-kasing apan kini padayon nga mopitik.
Ang cardiac arrest sagad dala sa heart disease o heart attack apan mamahimo sab nga resulta kini sa electrocution, pagkalunod, respiratory failure ug pagkatuk-an o choking.
Usahay sab walay makita nga hinungdan ang cardiac arrest.
Mga sintomas sa sakit sa kasing-kasing
Lakip sa mga sintomas mao ang mosunod:
*** Pagpanakit o murag nabug-atan ang imong dughan, naghuot kini
*** Lisod nga pagginhawa
*** Sobra kakapoy
*** Panakit nga mokanaug diha sa wala nga kamot (bukton)
*** Pagpanakit sa imong panga o liog
*** Pagpanakit sa itaas nga bahin sa tiyan o paminaw nimo wala ka matunawi
*** Pagkalipong, pagsuka-suka
*** Ginagmay, bugnaw nga singot
*** Pagkalipong o panakit sa ulo, mawad-an sa panimuot
“If any of these symptoms are new to you, you should go get it checked out,” sugyot ni Dr. Nieca Goldberg, director sa New York University Langone Medical Center’s Women’s Heart Program sa New York City.
Dugang ni Goldberg, daghang tawo hilabi na mga kababainhan ang maghuwat pa sa grabeng sintomas, mo-grabe ang ilang paminaw og diha na mangayo og tabang medikal.
Sa rason nga dili sila buot nga kataw-an o usikan ang oras sa mga doktor.
“Don’t worry about what others will think just go,” sugyot ni Goldberg.
Mi-uyon sab si Lee sa pahayag ni Goldberg.
“If you’re having symptoms, and they persist for more than a few minutes, seek medical care. If you wait, you may never make it to the hospital,” sigun niya.
Sumala pa nga kun tan-awon nimo ang usa ka tawo nga kalit lang mamatay, kasagaran kanila nakabati og sintomas apan gibale-wala lang nila kini.
“If you look at people who died suddenly, they often had symptoms but ignored them,” ni Lee.
Sa pinaka-uwahi nga pagtuon sa journal Circulation, gisuta nila ang nahitabo kun nganong dunay cardiac arrests. Nakita nila nga kasagaran sa mga pasyente mopakita og sintomas sa dili pa sila atakehon.
Og anaa sa two-thirds sa mga cardiac arrests kasagaran dunay nakasaksi. Samtang 25 percent sa mga tawong na-cardiac arrest nakita sa ubang tawo, nakasinati sa paghuot sa ilang dughan, 17 percent sab kanila naglisod sa pagginhawa.
Sigun sa mga eksperto, ang survival rate sa mga tawong gipailawom sa pagtuon nga nahatagan og CPR anaa sa 23 porsiyento, itandi sa 4 porsiyento lang sa mga tawong wala mahatagi sa CPR.
Ang mga tawong nag-cardiac arrest sa usa ka pampublikong lugar mas dako ang tsansa nga mahatagan og CPR keysa mga tawo nga moundang og pitik ang ilang kasing-kasing hilabi na og nag-inusara sila sa ilang panimalay.
“What this study suggests is that most people do have a warning, many of them had more than one hour, which is more than enough time for EMS to get there. Most people who die suddenly, die of an irregular rhythm,” ni Lee.
“And that’s the type of problem that defibrillators were designed to correct,” dugang pahayag nila.
Og ang ‘bottom line’ niini kun nakamatikod kana og dili maayo nga paminaw sa imong dughan, ayaw na paglangan, diretso na og adto sa balay tambalanan.
“The bottom line is don’t wait. There’s a fear that you’ll feel stupid if you go to the hospital, and you’re OK. But, if you want to be 100 percent sure, you’re risking your life,” pahimangno ni Lee.
All comments are moderated. Your comments will not appear here unless approved by the blog owner. Thank you.


